Riek Bremmers:

In 1971 heb ik samen met mijn man een cruise gemaakt tien dagen lang over de Middellandse zee naar Noord-Afrika. Dat was een heel bijzondere ervaring. We hebben een heleboel meegemaakt: bijna ontvoerd door een taxichauffeur, aan de dood ontsnapt uit een brandende bus en nog veel meer maar mijn ontmoeting met Godfried Bomans heeft de meeste indruk op me gemaakt.

Bomans heeft een tijd op Sicilie gewoond en was mee als onze reisleider om te vertellen wat we allemaal gaan zien. Op een middag zat ons hele gezelschap rond het zwembad, in badkleding uiteraard. Opeens was daar die man volledig gekleed, die zich afzijdig hield en op een afstandje neerstreek. Ik vond hem het toonbeeld van eenzaamheid en kon dat niet laten gebeuren. Ik besloot naar hem toe te gaan en een praatje met hem te maken. Hij viel me echt in de armen omdat hij zo blij was dat ik dat deed. Vanaf dat moment hadden wij een klik en trokken we veel met elkaar op. Hij was ontzettend klungelig en onhandig en mijn man en ik hebben ons over hem ontfermd. Op Schiphol heeft hij ons voorgesteld aan zijn vrouw en dochter.

Een half jaar later overleed hij. Ik heb toen nog een documentaire van hem gezien op dat eiland waar hij toen een tijd alleen heeft gezeten. Die eenzaamheid maakte hem gek. Hij vertelde me dat hij dol is op mensen maar hij vind het ook lastig om contact te maken. Ik heb me ook wel eens afgevraagd of dat een houding was.

bron: http://www.plein5.ncrv.nl/