BOMANS JAARDAG Op 21 oktober 2006 verzorgde het Ampzing Genootschap een twee uur durend optreden tijdens de jaardag van het Godfried Bomans Genootschap in die Raeckse te Haarlem. Het Ampzing Genootschap bestond deze middag uit: Joost Mulder zang Rob van der Linden cajon, zang Bies van Ede zang Henk Breen accordeon Andre Wullems gitaar, zang Pieter Rust banjo, eitje Neil Russell bas, zang Eric J. Coolen gitaar, zang Esther Steenbergen verkoop Ampdingen Het Ampzing Genootschap maakte deze middag voor het eerst gebruik van de door Boudewijn de Groot geschonken monitoren. Tijdens dit speciale Bomansoptreden kregen de circa zeventig bezoekers het volgende programma voorgeschoteld: Introductie door de voorzitter van het Godfried Bomans Genootschap:  FRED BERENDSE Openingswoord door vice- voorzitter van het Ampzing Genootschap: JOOST MULDER (tekst onderaan deze pagina) De liederen DOOF EN STEKEBLIND en HALTE TUINLAAN gezongen door: BIES VAN EDE Bies van Ede nader verklaard door: JOOST MULDER Voordrachten uit de dichtbundel NAAR HUIS (van Ede) door: BIES VAN EDE Klein Bomans Dictee (beroemde citaten van Godfried Bomans) door: BIES VAN EDE Prijsuitreiking Bomans Dictee door secretaris van het Ampzing Genootschap: ERIC J. COOLEN Het lied EEN SCHIETGEBED VOOR DE NEDERLANDSE TAAL gezongen door: JOOST MULDER Pauze Voorlezen puntdichten uit AAP NOOT MIES WIM NOT YET door: JOOST MULDER Het lied DROSTE EFFECT door: BIES VAN EDE Rob van der Linden nader verklaard door: JOOST MULDER Bomansvoordracht (sprookje) door: ROB VAN DER LINDEN Het lied SCHLOMO gezongen door: ROB VAN DER LINDEN Afsluitingswoord door: JOOST MULDER Het lied MANNEN TE PAARD gezongen door: BIES VAN EDE en JOOST MULDER Dankwoord door: FRED BERENDSE Aansluitend konden de bezoekers en Ampzingers genieten van een overheerlijk Bomans Buffet. Godfried Bomans door Kees Verweij     KLEIN BOMANS DICTEE (Bomans citaten) In elke stad van enige betekenis wonen wel enige psychisch gestoorden. Uit het gedrag van deze enkelingen de gezindheid van een geheel volk af te leiden behoort tot die vormen van denken die weinig inspanning eisen en dan ook vaak beoefend worden. Als men alle publicaties van alle VVV's naast elkaar zou leggen, dan blijkt dat het overal onuitsprekelijk heerlijk is. Maar als dit waar mocht zijn - en het is waar - waarom blijft men dan niet waar men is?   OPENINGSWOORD JOOST MULDER Goedemiddag. Ik ben Joost Mulder. Als vervanger van onze voorzitter en vaste spreekstalmeester Henny Leeflang mag ik uw kennismaking met het Ampzing Genootschap presenteren. We staan hier op het podium als een soort kleiner en jonger broertje van uw geachte, aan Godfried Bomans gewijde genootschap. De geschiedenis van ons genootschap gaat terug tot ergens in 1995, toen een groep bevriende muzikanten ter gelegenheid van een gezamenlijke verjaardag de handen ineensloeg. Naast hun enthousiasme voor de muziek bleken de leden ook een terugkerende ergernis gemeenschappelijk te hebben: afkeer van het overbodig gebruik van Engelse leenwoorden in de Nederlandse taal. De mannen van Wilt Vleesch, zoals de groep toen nog heette, hadden een missie, maar nog geen naam die daar bij paste. Tot iemand hen wees op het werk van de zeventiende-eeuwse Haarlemse dominee Samuel Ampzing, die zich stoorde aan het onnodig gebruik van Latijnse en Franse woorden door zijn land- en tijdgenoten. Hiermee was het Ampzing Genootschap geboren, een stevige naam voor een los-vast groepje muziek- en taalgekken. Het is in de loop der jaren allemaal, en u zult dit wellicht herkennen, op aangename wijze uit de hand gelopen. Inmiddels hebben we, met steun van grafisch bedrijf Excelsior, verschillende boeken uitgebracht, waarvan Kant noch Wall door nota bene De Telegraaf werd bekroond tot beste Nederlandse taalboek. De levendige Ampzing Genootschap webstek, te vinden op www.ampzing.nl, werd door het genootschap Onze Taal drie jaar achtereen uitgeroepen tot beste Nederlandse taalwebsite. Het Ampzing Genootschap treedt daarnaast regelmatig op voor scholen en andere onderwijsinstellingen. De volgende mijlpaal wordt het Ampzing-standbeeld dat later dit jaar bij de Grote Kerk zal worden onthuld, een initiatief van het genootschap en vervaardigd door onze huistekenaar en puntdichter Eric Coolen, die zo meteen op gitaar zijn opwachting zal maken. Ondertussen gaat de strijd tegen Engelstalige insluipwoorden onverminderd door. Daar is helaas -of misschien wel gelukkig-  nog altijd voldoende aanleiding voor. Om een voorbeeld te geven: nog niet zo lang geleden besloot de Nederlandse recreatiebranche de tanende belangstelling voor het edele beroep van badmeester te lijf te gaan met een naamsverandering. `Aqua leisure host' moest het worden, besloot men. `Aqua leisure host', u hoort het goed. Aan het suf op je hoge uitkijkstoel aan de rand van het zwembad zitten verandert deze semantische ingreep niets, maar je functienaam is in elk geval onherstelbaar verbeterd. De slag om de badmeester hebben we verloren. We waren te laat. Dat zijn we wel vaker. Zoals bij het International Whisky Festival, dat volgende maand in de Pieterskerk in leiden plaatsvindt. Voor de vriendenprijs van 40 Euro kan de bezoeker daar niet alleen deelnemen aan, ik citeer: `Nosing & tasting van vele malts aan de stands', maar krijgt hij of zij ook nog eens een `goody bag' mee naar huis. In De Volkskrant van vandaag las ik over Marco Borsato: `Publiek bij eerste van tien concerten in Arnhems stadion honoreert dresscode van popzanger'. En uit een artikel in de bijlage van voornoemde krant maak ik op dat je, als je het woord `partnerruil' gebruikt, je het gewoon met je eigen vrouw zult moeten doen omdat dat tegenwoordig `swingen' heet.  In een verhitte genootschapsvergadering eerder vandaag hebben we overigens met een krappe meerderheid besloten deze brandende kwestie wegens gebrek aan ervaringsdeskundigheid voorlopig te laten rusten en te wachten tot onze voorzitter terug is van vakantie. Onderweg hierheen, op de fiets die mij hier ruimschoots op tijd aanwezig deed zijn, kwam ik langs een lantaarnpaal met daaraan een aanplakbiljet waarop in forse kapitalen `Pride & Honor' te lezen stond. Het bleek te gaan om een soort normen- en waardenfestival voor de getatoeëerden onder ons. Bij aanvang van elk gevecht buigen maken de gladiatoren de voorgeschreven buiging in elkaars richting en uiten om beurten de oude aanvangsspreuk `Je moeder is een hoer', waarna de verder non-verbale ontmoeting zich voltrekt. Ik moet de organisatoren overigens nageven dat ze het `Pride & Honor' hebben laten volgen door de in het door mijn spellingcontroleprogramma niet herkende verduidelijking `een gevechtsportevenement', in plaats van zoiets als `a martial arts event'. Voor nu genoeg gepraat. Ik hoop dat na afloop van deze middag ook uw ogen en oren zullen zijn gescherpt op insluipingen uit de Engelse taal, maar ik wens u vooral veel plezier.